Ρέμα των Μύλων

Τι ομορφιά και τι γαλήνη. Τι ήχοι από τα φύλλα που θροΐζουν, τα πουλιά που κελαηδούν, το νερό που κελαρύζει. Πάνω από το κεφάλι σου τα δέντρα φτιάχνουν πράσινους θόλους, ενώ τα πόδια πατάνε σε ένα φθινοπωρινό «χαλί» από πορτοκαλοκόκκινα φύλλα. Δίπλα στις όχθες, εν τω μεταξύ, γέρνουν πλατάνια, καρυδιές, μηλιές, κερασιές, δαμασκηνιές, καστανιές, αχλαδιές και λωτιές.

Άγρια αρωματικά βότανα φυτρώνουν παντού. Το νερό, τρέχοντας και πέφτοντας από βράχο σε βράχο, φτιάχνει μικρούς καταρράκτες, ενώ –βρίσκοντας στο διάβα του απλωσιές– σχηματίζει μικρές λίμνες γεμάτες με πέστροφες, οι οποίες ιριδίζουν μέσα στα κρυστάλλινα ύδατα. Ο ουρανός και τα σύννεφα δίνουν χρώμα στα νερά, ενώ ο αέρας φτιάχνει τις «μουσικές» του ανάλογα με τη μέρα και την εποχή. Οι πάπιες περιμένουν πώς και πώς να αρπάξουν το ψωμί που θα τους πετάξετε, προτού χωθούν και πάλι στα ξύλινα σπιτάκια τους. Αν έχετε παιδιά, θα ενθουσιαστούν.